wwf_original_ww222125_min_2_min_19241

ចាប់​ពី​ថ្ងៃ​២​សីហាទៅ​ មនុស្សជាតិរស់​ក្នុង​បំណុលរបស់​​ភព​ផែនដី

ប្រភព ៖ វិទ្យុបារាំង

ថ្ងៃទី២សីហានេះ ជាថ្ងៃដែលមនុស្សជាតិរស់នៅដោយប្រើប្រាស់ធនធានធម្មជាតិលើសពីអ្វីដែលភពផែនដីមានសមត្ថភាពផលិតបានក្នុងមួយឆ្នាំ។ ចាប់ពីថ្ងៃនេះទៅ រហូតដល់ថ្ងៃទី៣១ធ្នូ ធនធានធម្មជាតិដែលយើងប្រើប្រាស់ គឺជាធនធានបម្រុង។ ធនធានបម្រុងក៏នឹងត្រូវអស់ហិនហោចនៅថ្ងៃណាមួយ ប្រសិនបើមនុស្សជាតិបន្តប្រើប្រាស់ធនធានធម្មជាតិលើសសមត្ថភាពផលិតរបស់ភពផែនដី។ បើតាមការសិក្សា ចំនួនថ្ងៃដែលមនុស្សប្រើ

ប្រាស់ធនធានធម្មជាតិផលិតដោយផែនដីក្នុងមួយឆ្នាំៗ មានកាន់តែខ្លីទៅៗជាលំដាប់ គិតចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៧០មក។

មនុស្សសត្វគ្រប់រូប សុទ្ធតែមានកំរិតសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន ក្នុងការធ្វើ ឬផលិតអ្វីមួយ ! ធម្មជាតិក្រោមដីលើដី ទឹកប្រេងខ្យល់ រុក្ខាលកវល្លិ៍ ពោលគឺ ភពផែនដីទាំងមូល ក៏មានសមត្ថភាពលូតលាស់ ផលិត របស់ខ្លួន ក្នុងកំរិតច្បាស់លាស់ណាមួយដែរ ! ប៉ុន្តែអ្វីដែលភពផែនដីអាចផលិតបានក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំ២០១៧នេះ អាចយកបម្រើតម្រូវការមនុស្សជាតិបានត្រឹមតែ៧ខែ ត្រឹមថ្ងៃទី ២ សីហានេះប៉ុណ្ណោះ។ មនុស្សជាតិ បានប្រើអស់រលីងនូវអ្វីដែលធម្មជាតិមានសមត្ថភាពផលិត ក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំ។ ដូច្នេះពីថ្ងៃនេះទៅដល់ថ្ងៃ៣១ធ្នូ ដើម្បីអាចរស់ ដើម្បីអាចមានទឹកហូប មានអាហារបរិភោគ អាចធ្វើបំល្លាស់ទី ឬអាចមានថាមពលប្រើបាន មនុស្សជាតិត្រូវយកឈ្នះប្រព័ន្ធអេកូសាស្ត្រ បង្កើនការផលិតបង្ខំផែនដីឱ្យប្រឹងធ្វើអ្វីដែលហួសពីសមត្ថភាពធម្មជាតិរបស់ពួកគេ ពោលគឺទៅយកធនធានបម្រុងរបស់ផែនដីមកប្រើ។

វិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវអន្តរជាតិមានទីស្នាក់ការនៅ Oakland សហរដ្ឋអាមេរិក Global Footprint Network បានសិក្សាគណនា ជារៀងរាល់ឆ្នាំ ថ្ងៃដែលមនុស្សជាតិប្រើអស់ធនធានធម្មជាតិនៃភពផែនដី ដោយសំអាងលើទិន្នន័យជាង ១៥០០០របស់អង្គការសហប្រជាជាតិ។ វិទ្យាស្ថានបានធ្វើការសិក្សាដោយប្រើវិធីគណនាយ៉ាងសាមញ្ញអំពីទំនួលខុសត្រូវរបស់មនុស្សនិងបរិស្ថាន តែមិនបានបូកការប្រើប្រាស់ទឹក ការបំផ្លាញព្រៃឈើ ឬធនធានក្រោមដីទេ។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាមានពាក្យរិះគន់ថា ការសិក្សានេះមិនពេញលេញ។ ប៉ុន្តែសមហេតុផលបំផុតក្នុងការដាស់តឿនមតិសាធារណៈទូទៅ។

ចំនួនថ្ងៃដែលមនុស្សជាតិប្រើប្រាស់ធនធានធម្មជាតិហួសពីសមត្ថភាពផលិតរបស់ភពផែនដី កើនឡើងជាលំដាប់

វិទ្យាស្ថានបានប្រៀបធៀបស្នាមបរិស្ថានរបស់មនុស្សដែលវាស់វែងអំពីកំរិតប្រើធនធានធម្មជាតិ ជាមួយនឹងជីវៈសមត្ថភាពផលិតរបស់ភពផែនដី ពោលគឺសមត្ថភាពស្ថាបនាធនធានបម្រុងនិងសមត្ថភាពស្រូបឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ ក្នុងមួយឆ្នាំៗ។ លទ្ធផលបានបង្ហាញថា តម្រូវការមនុស្សមានច្រើនជាងធនធានដែលមានដល់ទៅ៧០%។ និយាយបែបផ្សេង ដើម្បីឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការរបស់មនុស្សជាតិ គេគួរតែមានភពផែនដី ១,៧។

ការសិក្សាបានបង្ហាញទៀតថា យើងកាប់ដើមឈើក្នុងល្បឿនលឿនជាងដុះលូតលាស់នៃព្រៃ ! យើងបរិភោគច្រើនជ្រុល ទៅចាប់ត្រីពីសមុទ្ទច្រើនជាងចំនួនត្រីកើតក្នុងមួយឆ្នាំៗ ហើយយើងបញ្ចេញឧស្ម័នពុលនៅក្នុងបរិយាកាសច្រើនខ្លាំងដែលព្រៃនិងសមុទ្ទមិនអាចស្រូបអស់។ ការនេះបានបង្កផលវិបាកយ៉ាងខ្លាំងដល់ភពផែនដីទាំងមូល កាប់ព្រៃធ្វើឱ្យថយនិងផុតពូជជីវចម្រុះ ខ្សោះទឹក សមុទ្ទលែងសូវប្រៃ ដីច្រោះ សម្រាមកើនឡើងគជាភ្នំ ការចិញ្ចឹមសត្វបង្កើនឧស្ម័នកាបូនិចក្នុងបរិយាកាស។

កាលពីឆ្នាំ១៩៦១ ផែនដីមានសល់ផលធនធានធម្មជាតិ។ មនុស្សលោកប្រើប្រាស់តែបីភាគបួននៃធនធានធម្មជាតិផលិតដោយភពផែនដីប៉ុណ្ណោះ។ តែចាប់ពីឆ្នាំ ១៩៧០មក មនុស្សជាតិចាប់ផ្តើមជាប់បំណុលភពផែនដី។ នៅឆ្នាំ១៩៨៥ សមត្ថភាពផលិតរបស់ភពផែនដីអាចចិញ្ចឹមមនុស្សបានត្រឹមថ្ងៃទី ៥ វិច្ឆិកា – ១តុលានៅឆ្នាំ១៩៩៨- ២០សីហា នៅឆ្នាំ២០០៩- ១៩សីហា នៅឆ្នាំ២០១៤ -៨សីហានៅឆ្នាំ២០១៦។ ថ្វីបើនៅទសវត្សរ៍ចុងក្រោយល្បឿននៃកើនថ្ងៃបំណុលមិនសូវលឿនខ្លាំងមែន ប៉ុន្តែប្រសិនតែនៅបន្តដូច្នេះទៀត នោះគេត្រូវរកភពផែនដីមួយទៀតហើយនៅឆ្នាំ២០៣០ ទើបអាចឆ្លើយតបនឹងសេចក្តីត្រូវការ ក្នុងមួយឆ្នាំៗរបស់មនុស្សបាន។

តើនរណាប្រើប្រាស់ធនធានផែនដីជាងគេ?

បើតាមវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវអន្តរជាតិទទួលបន្ទុកសិក្សាលើបញ្ហានេះ គឺក្រុមប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ និងជឿនលឿន ជាអ្នកមានចំណែកទទួលខុសត្រូវខ្លាំងជាងគេ ដល់៥ដងលើសប្រទេសក្រីក្រ។ ជាមួយនឹងរបៀបរបបរស់នៅរបស់ជនជាតិអាមេរិកឬអូស្ត្រាលី គេត្រូវការមានភពផែនដីដល់ទៅ៥ឯណោះដើម្បីរស់។ ទម្លាប់រស់នៅរបស់បារាំងវិញ គេត្រូវរកផែនដីពីរទៀតមកបន្ថែម ហើយបើរស់តាមបែបចិន គេមានភពផែនដីជាងពីរ និងប្រសើរបំផុតគឺខ្សែជីវិតឥណ្ឌា ដែលហូបអស់ធនធានធម្មជាតិពិភពលោកតែ៦០%ប៉ុណ្ណោះ។

បើប្រៀបធៀបនឹងធនធានធម្មជាតិជាតិវិញ ជប៉ុនត្រូវការមានប្រទេសធំជាងសព្វថ្ងៃ៧ដងដើម្បីបំពេញតម្រូវការប្រជាជន អ៊ីតាលីនិងអង់គ្លេសត្រូវការមានប្រទេសធំជាងបួនដង។

តើគេអាចប្តូរនិន្នាការនេះ បានដែរឬទេ ?

ប្រសិនបើយើងចង់ឱ្យមានលំនឹងរវាងការប្រើប្រាស់ធនធានធម្មជាតិរបស់មនុស្សជាតិ និងការផលិតបានរបស់ភពផែនដីក្នុងមួយឆ្នាំៗ នៅឆ្នាំ២០៣០ គេត្រូវចាប់ផ្តើមកាត់បន្ថយចំនួនថ្ងៃជំពាក់ផែនដី បួនថ្ងៃកន្លះក្នុងមួយឆ្នាំ។

បើតាមការសិក្សា ជាបឋម យើងត្រូវកាត់បន្ថយការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ដែលជាដើមហេតុនៃបញ្ហាប៉ះពាល់បរិស្ថានពិភពលោកដល់ទៅ៦០%។ បើពិភពលោកអាចកាត់បន្ថយការបញ្ចេញឧស្មមន័កាបូនិកបាន៥០% នោះគេនឹងអាចចំណេញថ្ងៃប្រើប្រាស់ធនធានធម្មជាតិស្របតាមកម្លាំងផែនដីបានបីខែ។

បន្ទាប់មកត្រូវកំរិតការឡើងកម្តៅនៃភពផែនដី ស្របតាមកិច្ចព្រមព្រៀងអាកាសធាតុក្រុងប៉ារីស ដើម្បីជីវចម្រុះអាចដុះលូតលាស់បានត្រឹមត្រូវនិងមានលំនឹង។ បញ្ឈប់ការកាប់ព្រៃឈើ និងប្តូរទម្លាប់រស់នៅ កាត់បន្ថយការទទួលទានសាច់ ប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការខ្ជះខ្ជាយចំណីអាហារ ប្រកាន់ខ្ជាប់ការធ្វើកសិកម្មសរីរាង្គ កសិកម្មមិនចេះរីងស្ងួត៕

Leave a Reply